Encyclopaedia of the Hellenic World, Constantinople FOUNDATION OF THE HELLENIC WORLD
Αναζήτηση με το γράμμα AΑναζήτηση με το γράμμα BΑναζήτηση με το γράμμα CΑναζήτηση με το γράμμα DΑναζήτηση με το γράμμα EΑναζήτηση με το γράμμα FΑναζήτηση με το γράμμα GΑναζήτηση με το γράμμα HΑναζήτηση με το γράμμα IΑναζήτηση με το γράμμα JΑναζήτηση με το γράμμα KΑναζήτηση με το γράμμα LΑναζήτηση με το γράμμα MΑναζήτηση με το γράμμα NΑναζήτηση με το γράμμα OΑναζήτηση με το γράμμα PΑναζήτηση με το γράμμα QΑναζήτηση με το γράμμα RΑναζήτηση με το γράμμα SΑναζήτηση με το γράμμα TΑναζήτηση με το γράμμα UΑναζήτηση με το γράμμα VΑναζήτηση με το γράμμα WΑναζήτηση με το γράμμα XΑναζήτηση με το γράμμα YΑναζήτηση με το γράμμα Z

Topography of Byzantine Constantinople

Author(s) : Marinis Vasileios (4/6/2008)

For citation: Marinis Vasileios, "Topography of Byzantine Constantinople", 2008,
Encyclopaedia of the Hellenic World, Constantinople
URL: <http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12308>

Topography of Byzantine Constantinople (5/6/2010 v.1) Τοπογραφία της βυζαντινής Κωνσταντινούπολης (8/6/2010 v.1) 



The roman agora. Public market-place, open square or place of assembly for judicial and other public business in a Roman town or city.

horreum (apotheke)
1. horreum, ὡρεῖον, σιτοφυλακεῖον (granary), ἀποθήκη: originally the term applied to a special place where fruits, harvest mainly, used to be garnered but later the depository place for every commodity was a horreum. During Late Antiquity the roman public horrea used to be structures where individuals deposited real assets and the state garnered harvest.In the byzantine era the horrea (αποθήκαι), administering by horrearius, used to be erected inside the imperial estates in order to secure the garnered produce.2. From the late 7th c. onw, there existed state αποθήκαι, administering by kommerciarioi, that served adminnistrative units or locations of special commercial importance in the field of the traffic of goods. Those αποθήκαι turned to become the royal commercia.

(from lat. patricius) Higher title of honour, placed, according to the "Tactika" of the 9th and the 10th centuries, between anthypatos and protospatharios. It was given to the most important governors and generals. Gradually, however, it fell into disuse and from the 12th century did not exist any more.

praetorian prefect (praefectus praetorio)
Commander of the emperor's bodyguard under the principate. During the regne of Constantine I the praetorian prefect becomes a dignitary responsible for the administrative unit called the prefecture, which was subdivided into dioceses. In 400 A.D. there were four such praetorian prefectures, of Oriens, of Illyricum, of Illyricum, Italia and Africa and of Gallia. The praetorian prefects were second only to the emperor. The praetorian prefect of Oriens was the mightiest among prefects. His office is for the last time mentioned in 680.


Entry's identity

press image to open photo library